29 november 2006
Op naar meer kennis?
Het artikel bevat ook een interview met de didacticus Frans, prof. Wilfried Decoo, die zijn voorbeeld uit de wereld van de grammatica haalt. Hij verwijst hierbij naar een rapport uit Frankrijk:
"Wie kinderen heeft, kan vaak niet meer volgen. Een werkwoord is een doe-woord geworden en een gezegde is niet meer een welomlijnd begrip, maar gewoon alles wat niet onderwerp of werkwoord is. Daar wil men in Frankrijk van af. 'Ouders en grootouders moeten hun kinderen kunnen helpen', is de boutade die duidelijk maakt dat er een terugkeer naar een uniform systeem moet komen."
Vandaag was er ook op de radio een bericht met verontruste berichten over het niveau van het taalonderwijs Frans. De klacht draait ook rond het communicatief taalonderwijs. Men verwacht dat leerlingen communicatief bezig zijn in de klas, maar dat blijkt weinig bij te dragen tot beheersing van de taal. Om het met de woorden van prof. Decoo te zeggen:
"En dat kan alleen verbeterd worden door opnieuw kennis centraal te stellen (woordenlijsten, grammatica)".
Decoo verdedigt die stelling trouwens genuanceerd: het moet steeds om vaardigheden én om inhouden gaan.
Er blijkt ook in Vlaanderen kritiek te komen op de aandacht voor vaardigheden: de focus op leerlinggerichtheid. Kritiek op wat als progressief onderwijs werd getypeerd als reactie op het traditionele onderwijs. De boodschap lijkt ok te zijn: vroeger was het beter. Marc Hullebus vertelt in het interview in De Morgen dat hij vooral positieve reacties heeft gekregen op zijn initiatief, met toch één negatieve mail:
"Een mail van dertig regels, geschreven door een leerkracht, met drie taalfouten erin."
Flauw, zo'n argument. Onvermijdelijk word ik (RS) dan ook wantrouwig tegenover het hele initiatief. Uiteraard vind ik echter de aandacht die gevraagd wordt voor het belang van kennis wel een voorwerp van aanhoudende zorg.
Heel wat leraren vertelden met op de HSN-conferentie dat ze steeds minder literatuur mogen geven. Zeker in het vreemdetalenonderwijs blijken leraren het zo te ervaren dat het zelfs min of meer verboden is. Het is nu wachten op een actiegroep die voor meer literatuur pleit (nou ja, die zijn er al uiteraard - vooral in Nederland). Jaren geleden werd in Engeland als reactie op de communicatieve benadering een oproep gelanceerd:
"Come back literature, all is forgiven."
Maar een comeback impliceert toch altijd ook een zekere herwaardering of zelfs een andere blik. De verschuiving heeft vaak te maken met een verruiming van wat we precies onder literatuur verstaan. Een verruiming die te maken heeft met aandacht voor meer populaire vormen van literatuur, maar ook met aandacht voor verhalen in andere media dan het boek.
Wegwijzer – Colofon – Contact – Vrijwaring – Opmerkingen en reacties
