Dankwoord Van Warmerdam
Geachte jury, geachte aanwezigen,
Iemand zei: 'Als je die prijs krijgt ga je toch wel iets ernstigs zeggen? Er is genoeg om ons zorgen over te maken.' Dames en heren, ik maak me nergens zorgen over, ik weet van niks. En ik wens ook van niks te weten. Sterker nog: ik ben blij. Ik dans in de wei en slaak kreten van vreugde. Er is verf in overvloed voor de schilders, inkt genoeg voor de schrijvers. Hout zat voor de acteurs, een podiumpje is zo getimmerd. Ook muziek maken is geen enkel probleem. Een trommelstok snij je uit een beukentak, een varkensblaas is gratis op te halen bij het slachthuis. Over een paar maanden schieten de tulpen weer omhoog en fietsen de meisjes half naakt door de stad. Vereerd ben ik ook. Ik schrijf een toneeltekst en wordt daar voor geprezen. Als eerste dank ik Tom Dewispelaere. Hij was het, zat als een aap, die mij, zat als een aap, vroeg een voorstelling te maken voor en met Olympique Dramatique. We waren niet voor niets dronken. Mijn vrouw werd 50 jaar en vierde dat ruimhartig. Vreugde dus, alweer vreugde. Hoe dan ook: ik zei ja tegen Tom op voorwaarde dat wij de afspraak de volgende dag in nuchterheid zouden bevestigen. En dat deden we. Het zou een co-productie worden van Olympique Dramatique en Mexicaanse Hond. Een mengeling van Vlaamse en Hollandse acteurs. Mexicaanse Hond valt onder het productiehuis Orkater, Olympique Dramatique onder het Toneelhuis. Beiden productiehuizen bedank ik van harte. Het ging van een leien dakje. De acteurs, het spreekt vanzelf, ben ik zeer dankbaar. Al was het maar omdat we met een half stuk gingen repeteren en de tekst pas afkwam vlak voor de première. Dat is voor een acteur niet makkelijk. Mijn speciale dank gaat uit naar Ellen Stynen, mijn geheugen tijdens de repetities en Stefan Dijkman, niet alleen de lichtontwerper, maar ook iemand die spelenderwijs de planning in de gaten houdt en, die als de tijd begint te dringen, mij maant bepaalde ideeën te laten varen ten gunste van andere, meer ter zake doende ideeën. En de jury dank ik. Dank u wel, jury. Ik moet denken aan Rob Kruisman, een rockmuzikant annex zanger uit de IJmond, het gebied rond het Noorzeekanaal. IJmuiden aan de zuidoever, Beverwijk aan de noordoever. Hij speelde o.a . in Ekseption, The Bintangs, Carlsberg en De Gigantjes. Ik vermoed dat hij veel genaaid is, opgelicht door managers en platenmaatschappijen. Kruisman is een echte rocker, succes of niet, hij gaat altijd door. Als iets of iemand hem niet beviel zei hij: 'Daar schijt ik een dikke plak op.' Ik heb dat altijd een sterke uitspraak gevonden. Er is een groep van mensen die de boel verpest, opnaait, verziekt. En: de kunsten probeert te vertrappen, weghonen. Over Vlaanderen kan en wil ik niet oordelen, maar in Nederland is die groep aanwezig. We weten allemaal over welke mensen we het hebben. Ze hebben de macht. We gaan hun namen niet noemen. Te veel eer. Maar Rob Kruisman indachtig zeg ik: Op die mensen, daar schijt ik een dikke plak op. Ik ben in vreugde begonnen, ik zal in vreugde eindigen. Leve de Nederlandse taal. Leve de lage landen.
Wegwijzer – Colofon – Contact – Vrijwaring – Opmerkingen en reacties
