Een platform voor beschouwingen, opinies, feiten en suggesties.
“U hebt misschien geen vermoeden van de mate waarin u hier gekend wordt”, schrijft Lodewijk van Deyssel aan zijn Vlaamse collega’s in het tijdschrift ‘Vlaanderen’ in 1906. Aan die uitspraak waren al veel polemieken vooraf gegaan waarin Nederlanders en Vlamingen elkaar vaak ronduit beledigden. En het was zeker geen slotconclusie. Want zelfs vandaag de dag kan de wederzijdse waardering van Nederlandse en Vlaamse literatoren de gemoederen bezig houden.
Overigens heeft die discussie de afgelopen jaren niet meer van die heel scherpe kantjes. Want de nogal nuchtere opvatting overheerst, dat er Nederlandstalige literatuur is en dat Nederlandstalige lezers zich gelukkig mogen prijzen dat hun taalgebied niet ophoudt bij de nationale grens. Maar ook bestaat de indruk dat die lezers daar niet optimaal van genieten.
Column: Valens in Vlaanderen
Maarten Dessing,1 september 2011
Anton Valens? De Vlaamse juryleden van de AKO Literatuurprijs waren aangenaam verrast toen ze twee jaar geleden zijn novelle Vis onder ogen kregen. De naam van deze auteur zei ze niets. Maar schrijven, ja, dat kon hij. Zijn novelle over een werkloze kunstenaar die meevaart op een kotter was sprankelend, intrigerend, vol superieure ironie. Dat moesten ze toegeven. Hoe was ’t mogelijk? Kennen zelfs professionele lezers elkaars literatuur niet meer?
Filmpje
Vlaams-Nederlands huis deBuren maakte een programma over de verschillen en overeenkomsten tussen het Nederlandse en Vlaamse literaire landschap. Te gast zijn Tom Naegels en Abdelkader Benali.

in 2001 publiceerde Standaard/Manteau een roman van mij, Een bief aan Jack Nicholson. Ik geef als Vlaming Nederlands in Zeeland. Mijn collega’s slaagden er maar niet in mijn boek via hun Zeeuwse boekhandel geleverd te krijgen. Ik moest zelf boeken bestellen in Belgie en ze dan meenemen naar Nederland voor mijn collega’s. Het jaar daarop had ik een tweede roman bij dezelfde uitgever, die toch ook de Suskes en Wiskes en masse naar Nederland uitvoert. Zelfde verhaal. Het was niet mogelijk om in de beste boekhandel van Oostburg, de hoofdplaats van Zeeuws-Vlaanderen mijn in Vlaanderen uitgegeven boek te krijgen. In de Standaard Boekhandel kan je zelfs boeken van pakweg Esther Gerritsen kopen. De Nederlandse uitgever slaagt er wel in om zijn onbekende auteurs in de handel aan te bieden. Waarom kan het niet omgekeerd?