‘’Kikvorsbillen met sinaasappelen gehaast'’
Het tweetalige Brussel is de kampioen in kromtaal. Soms draait dat letterlijk in de soep. Een toprestaurant vertaalt “oranges pressées” als “sinaasappels gehaast”.
Het dakterras van het Instrumentenmuseum is zeker tijdens de zomer een van de toplocaties voor een koffie of lunch. Van zo’n topper mag je een correcte kaart verwachten. Niet dus.
Oranges pressées als sinaasappelen gehaast vertalen is de meest opvallende fout. Leffe blonde als Leffe amber vertalen, mag er anders ook zijn. Dat ze voorts apertitiven, rood wijn en Spa orange, citreon op de kaart zetten, kan nog met de mantel der liefde toegedekt worden.
Op dat dakterras is een tijdje geleden het Brusselse Summer Festival voorgesteld. In de begeleidende map waren fraaie zinnen te lezen zoals:
” Vaya Con Dios keerde met ongelofelijke persherzieningen voor het schitterende eclectische album La Promesse terug… Dani Klein komt terug op stage voor een paar heel speciale en unieke akoestische vertoningen.” Dat dakterras is vlakbij de Naamsestraat. Aan de ramen van een paar zaken in die straat hangen papiertjes om te melden dat de jaarlijkse vakantie bezig is. Een reisbureau schrijft: “De kantoren zijn gesloten. Dank voor uw begreep”. De buurman die schoenen verkoopt meldt dan weer: “Wij zijn op vakantie. Graag zien wijn u terug voor onze nieuwe collectie”.
“Fraans schotels”
We dalen naar de benedenstad en moeten door de Beenhouwersstraat. Hier mogen de garçons de klanten niet meer binnenroepen, zoals dat vroeger een pest was. De restaurants gebruiken nu hun website om klanten te lokken. We checkten even de site van restaurant La Luna di Venezia. Hilarisch.
Zo worden ons lekker italiaans en fraans schotels beloofd. Als bijvoorbeeld een Amerikaan wil weten hoeveel hem dat kost, hoeft hij maar te klikken op volgende fraze: “Om de prijzen in uw devizen te bekeren, klikt u maar de universele bekeerde van de Devizen”.
La Luna di Venezia heeft ook nog volgend lekkers op de kaart:
Uien soep aangebakken, aangebakt zee-vruchten, kikvorsbillen, perzikken met tonijn vis, spaghetti ham & kaas aangebakt, spaghetti vier kaas, zeetong gebakken in bottersaus, kwabaal met prei, kreft “Belle-Vue” en tot slot een hele moeilijke: Gegrild rundvlees in het braadspit.
Genoeg onzin, even de Nieuwstraat ingewandeld waar geen restaurants zijn. Maar ook hier treffen we aardig wat taalfouten. Zo zijn er een paar handelaars die hun laatste delen (dernière pièces) aan soldenprijzen verkopen.
Veel handelaars zijn trouwens op zoek naar tweetalige verkoopsters. Vreemd is dat ze daarvoor een eentalig Frans briefje ophangen.
“Money no for the fod”
Nogal wat van die commerçanten klagen over de schooiers voor hun deur. Sommigen van hen hebben een bordje voor zich. Omdat ze liever niet tweetalig bedelen, doen ze dat dan maar in het Engels. Dat resulteert dan in een bordje als: I am having money no for the Fod.
Brasserie Vendôme aan de Adolf Maxlaan is een van de chiquere in de rij daar. Even de menukaart lezen in de glazen bak buiten.
Ze hebben hier ravioli aan de eekhoorntjesbroden (raviolis aux cèpes) . Het dessert is nog vreemder: smeltend aan de chocolade (fondant au chocolat) . Aan het voorgerecht raak je al helemaal geen wijs uit: carpaccio met parmezaan panen (carpaccio et copeaux de parmesan) .
Nog één restaurant-site: de buurt vanrond de Sint-Katelijne kerk. Het stikt hier van de visrestaurants en velen hebben, zoals de nochtans prestigieuze L’Auberge du Pêcheur, gebaken zeetong op het menu staan. Iets verder hebben ze een bereiding in olij (huile d’olive) op de kaart. Terwijl het Europees menu bij Rugbyman no. two begint met crabe kroketten en afsluit met chocolade schuimen.
De meest luie restaurateurs nemen er zelfs het woordenboek niet bij wanneer ze een woord niet kennen.
Steak thon confiture de tomate câpres et olives wordt dan in de Nederlandse kolom: Tong steak met tomaat jam, câpres en olijven. Câpres zijn natuurlijk kappertjes.
Als ze op Hertoginnedal nu eens beslisten heel België tweetalig te maken, dan wordt het nog plezanter.
Paul Demeyer.
