Nieuwsberichten

Meertaligheid onvermijdelijk met zoveel culturen

27/09/2011

Paramaribo - Ruim 95 procent van de mensen in Suriname spreekt naast het Nederlands op zijn minst een andere taal. Dat is ook niet verwonderlijk wanneer je bedenkt dat er meer dan twintig moedertalen te onderscheiden zijn. De Adviesgroep Taalwet heeft eerder dit jaar opdracht gekregen een voorstel te doen voor het vastleggen van de officiële taal van Suriname.

In haar aanbeveling aan het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling stelt de groep voor een referendum te laten houden om de Surinaamse bevolking zelf te laten aangeven welke talen zij aangemerkt wil hebben als officiële talen.

Door de multiculturele samenleving groeien kinderen in Suriname als vanzelfsprekend op met ten minste twee talen. Uit onderzoek van de Taalunie blijkt dat 95 procent van de bevolking twee of meertalig is.

Taalwet
De adviescommissie 'Instelling taalraad en invoering taalwet voor Suriname', ingesteld op 15 maart 2011, heeft een maand geleden haar concept van een 'Taalwet van de Republiek Suriname' aan minister Raymond Sapoen van het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling aangeboden. Uit verschillende bijeenkomsten en gesprekken met belanghebbenden heeft de adviesgroep een taalwet ontworpen, waarin de wensen en ideeën van het Surinaamse volk over zijn eigen talen zo goed mogelijk zijn verwerkt. Ook de mogelijkheid voor het aanwijzen van meerdere officiële talen is bekeken. India kent bijvoorbeeld meerdere officiële talen, en ook Zuid-Afrika (elf) en de Nederlandse Antillen (drie) hebben wettelijke regelingen van meertaligheid en officiële talen. Het instellen van een of meerdere wettelijke talen betekent dat overheidsadministratie, wetten en rechterlijke uitspraken in deze talen gevoerd worden. Een nauw betrokken bron meldt dat in het verzonden concept een voorstel is gedaan om via referanda onder het volk vast te stellen welke de gevoerde wettelijke taal of talen moet (en) worden. Het Nederlands en het Sranan zijn door de Adviesgroep gekenmerkt als nationale contacttaal. Desalniettemin zou de Engelse taal zo een grote rol spelen in Suriname dat van alle wetten en besluiten een Engelse versie moet verschijnen. Van andere overheidspublicaties kunnen vertalingen of samenvattingen in het Engels worden uitgegeven.

Moedertaal
"Meertaligheid valt niet af te weren", stelt taalkundige Eddy van der Hilst. Vooral in onze multiculturele samenleving spreken groepen onderling een andere taal dan het Nederlands. "Op het ogenblik dat een groep communiceert in de taal van haar oorspronkelijke vaderland, introduceert zij deze indirect in Suriname. Neem als voorbeeld Brazilianen en Guyanezen. Echter wanneer een toeristische groep van Fransen ons land bezoekt, wordt de Franse taal natuurlijk niet gezien als moedertaal." Ondanks de 22 talen die gesproken worden is het Nederlands nog altijd de gangbare taal. Van een officiële taal kan niet gesproken worden omdat deze nooit wettelijk is vastgelegd.De adviescommissie 'Instelling taalraad en invoering taalwet voor Suriname' heeft van de regering opdracht gekregen de taalwet vorm te geven en een advies uit te brengen voor wat de officiële taal moet worden. Maar hoe doe je dat wanneer in en rondom de hoofdstad veelal Nederlands gesproken wordt, terwijl landinwaarts deze taal helemaal niet de voertaal lijkt? Mensen in het binnenland spreken onderling dan wel voornamelijk in de eigen taal, (Saramaccaans, Aucaans etc.) de instructietaal in het onderwijs is Nederlands. "Dat moet ook wel, want wanneer de leerlingen naar de stad komen voor verdere educatie moeten zij deze taal beheersen", legt Van der Hilst uit.

Natievorming
'Het spreken van verschillende talen binnen een land kan saamhorigheid en natievorming bemoeilijken, als mensen zich terugtrekken achter de muren van hun eigen taal. (...) Ideaal zou zijn als al de talen samenvloeien tot één taal. Zo is het Sranan ontstaan. Zolang dit niet het geval is, zie ik meertaligheid eerder als vloek dan als zegen.' Zo schreef de onlangs overleden schrijver Clark Accord in een artikel dat is opgenomen in uitgave van de Schrijversgroep '77; 'Zoveel zinnen, zoveel talen'. Het boek bestaat uit beschouwingen, gedichten en citaten van schrijvers over meertaligheid. De schrijvers namen van 1 tot 15 november 2010 deel aan een congres en een festival onder de titel 'Wan Tru Puwema Na Wan Skreki Sani', een initiatief van de Surinaamse Schrijversgroep '77. Schrijvers schreven en discussieerden er met elkaar, met publiek, scholieren en studenten over meertaligheid. Door het voeren van verschillende gesprekken met verschillende taalgroepen over hun eigen talen, consultatiebijeenkomsten en het bestuderen van ingezonden stukken omtrent de taalkwestie, heeft de Adviesgroep getracht een voorstel te doen dat voor iedere inwoner acceptabel is. De hoop is dat binnen niet al te lange tijd de Taalwet van Suriname van kracht is.

Bron: De Ware Tijd

Nieuwsarchief


2017: 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2016: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2015: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2014: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2013: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2012: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2011: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2010: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2009: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2008: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2007: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2006: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2005: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2004: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2003: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2002: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
2001: 12 | 11 | 10 | 9 | 8 | 6 | 5 | 4 | 3
2000: 10 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1
0: 0