taalunieversum

Zoek in de bundels:

Uitgebreid zoeken » « overzicht alle bundels

inhoudsopgave
« vorige pagina |  pagina 27 van 267  | volgende pagina »
naar een andere pagina

Helge Bonset

27

sen leertijd en prestatie: leerlingen verschillen in de tijd die ze nodig hebben om bepaalde leerdoelen-te bereiken. Terwel onderscheidt twee manieren om' deze spanning tussen leertijd en prestatie te verminderen. De eerste manier is. spontaan tijdens het onderwijsleerproces: bij klassikale besprekingen, bij het werken in heterogene subgroepen en bij de begeleiding van dit laatste door de leraar kan deze de zwakke leerlingen op onopvallende.wijze stimuleren en motiveren. Ook kan de leraar goede, orginele oplossingen van problemen door leerlingen benutten in de klassikale bespreking; zo wordt het werk van de betere leerlingen gebruikt voor het op een hoger niveau brengen van alle leerlingen. De tweede manier is vooraf gepland: het gaat hier om maatregelen als extra tijd en extra hulp voor zwakke (groepjes) leerlingen; individuele toetsingen en op grond daarvan tijdelijk hergroeperen in homogene groepjes; zwakke en sterke leerlingen laten samenwerken in tweetallen waarbij de sterke een leraarsrol vervult ten opzichte van de .zwakkere. Dit coöperatief onderwijs maakt gebruik van "principes uit probleemgericht onderwijs, mastery learning, socratische discussies en van technieken voor samenwerking tussen leerlingen" (p.429).Er zijn volgens Terwel duidelijke aanwijzingen dat deze principes effectief zijn in het bijzonder voor zwakke, kansarme leerlingen.

Waar het mij om ging in. het bovenstaande is u te laten zien dat interpretatie 3 van gelijke kansen ook in Nederland geen luchtkasteel is en al evenmin slechts leeft bij de leden van de vriendschapsvereniging Nederland-USSR. Het is een

door gerenommeerde onderwijskundigen goed doordacht en redelijk concreet (zij het niet in eenstemmigheid) uitgewerkt concept.

We gaan nu naar de plannen en publicaties van de WRR. Het lijkt of we daar voor het eerst in Nederland de gedachte van gelijke kansen door gelijke onderwijsresultaten aantreffen op beleidsniveau. Er wordt gesproken van 'basisvorming', van 'promotion de tous'. Maar om onderwijspolitieke redenen is gekozen voor een compromisvorm van basisvorming, zo blijkt direct al. "Indien men teveel doelstellingen tegelijk in korte tijd wil realiseren, bijvoorbeeld een volledig geïntegreerde basisvorming in alle scholen van Nederland - één school, één klas, één les - dan leidt dit met grote voorspelbaarheid tot een chaos" (WRR 1986, p.215). De Raad kiest daarom voor een inhoud en afsluiting van de basisvorming op twee niveaus inplaats van op één, voor allen gelijk niveau. De hiermee toch weer dreigende tweedeling in het onderwijs (bv. in een VWO/HAVOstroom en MAVO/LBO-stroom) hoopt de Raad te voorkomen door alle scholen voor voortgezet onderwijs te verplichten alle vakken op twee niveaus aan hun leer-