taalunieversum

Direct naar menu
U bent hier: taalunieversum » onderwijs » conferentie het schoolvak nederlands »

Eerste conferentie Het Schoolvak Nederlands

Bundel 1 | Eerste conferentie Het Schoolvak Nederlands (1986)


Bijdrage: Haalt de Taaltuin de jaren negentig? (Paula Bosch & Alijn van Hoorn)
Download deze bijdrage in PDF-formaat »

Het Schoolvak

NEDERLANDS
44

De huidige situatie

Bezuinigingen van de laatste jaren hebben ook bij ons een tol geëist. Niet alleen is de last voor docenten zwaarder vanwege extra taken, waarbij ik het financiele aspect buiten beschouwing wil laten, maar ook is de klassegrootte in alle hevigheid op ons neergekomen. En dat betekent: op het oorspronkelijke plan stonden hooguit.70 stoelen en tafels, bestemd voor drie klassen. Nu zijn we nog steeds met drie klassen tegelijkertijd in de taaltuin, maar die tellen nu tussen de 90 en 100 leerlingen, in een enkel geval zelfs méér (5VWO met 101 leerlingen). Hoe ideaal deze leerlingen ook zouden mogen zijn, een feit blijft dat het effect op een zwembad lijkt en geen stilte—tuin waar het goed toeven is. Door de massaliteit wordt je als docent verplicht je lessen nog beter te structureren en merk. je dat je denkbeeldige muren optrekt in de taaltuin. Muren die we overigens niet in steen zouden willen zien (overigens zijn er wel lokalen leeg op onze school, maar daar wordt de schoonmaak niet meer voor betaald). Overbodig lijkt het me, om te melden dat andere zaken die ooit hoog in ons vaandel stonden, nu niet meer volledig uitgevoerd worden. Dat betreft bijvoorbeeld het uitvoerig becommentariëren van al het werk van leerlingen. (bijvoorbeeld: een klas van 36 leerlingen levert een verhaal in dat ongeveer 10 tot 15 minuten nakijken in beslag neemt per verhaal; dat betekent een dag werk voor één oefening in één klas!). Maar ook inhoudelijk hebben wij inmiddels gewijzigde, aangepaste ideeën. We eisen meer, de leerlingen hebben minder invloed op de programma's. Er zijn helaas meer regels nodig, omdat.er in de taaltuin ook gewerkt moet worden.. Leerlingen, ik zei het al; willen vaak functioneel bezig zijn. De omweg, die leidt tot leren, wordt steeds meer een rechte lijn. Voor ouders geldt hetzelfde. Maar ook studenten van de universiteit staan niet meer te dringen om bij ons te mogen hospiteren.

We zijn geen twintig meer, we zijn dertig geworden en we proberen de idealen van weleer in het praktische kader van het heden te plaatsen. Het is vaak moeilijk, maar wel nog steeds leuk.

Paula Bosch en Alijn van Hoon

© Nederlandse Taalunie, 2000-2012 alle rechten voorbehouden
WegwijzerColofonContactVrijwaringOpmerkingen en reacties