taalunieversum

Zoek in de bundels:

Uitgebreid zoeken » « overzicht alle bundels

inhoudsopgave
« vorige pagina |  pagina 209 van 410  | volgende pagina »
naar een andere pagina

WACHTERS VOOR DE POORTEN VAN HET MILLENNIUM   209

in een soort onveranderlijk heden, dat geen enkele organische relatie vertoont met de voorafgaande perioden. Daardoor zijn geschiedkundigen, die tot taak hebben vast te houden wat anderen vergeten, aan het einde van de 20ste eeuw belangrijker dan ze ooit geweest zijn. Maar juist om deze reden moeten ze meer zijn dan kroniekschrijvers, herdenkers of verzamelaars..." (Hobsbawm 1995, p. 15)

5 DE PLICHT TE WETEN

De maatschappij waarin wij leven is a-historisch. Wat oud is en wortels heeft, wordt als hinderlijk ervaren, of in het beste geval als een onproductief element. Het ideaal is jeugdigheid, actualiteit en flexibiliteit. Ook in het onderwijs. Zonder traditie, zonder kennis van het verleden, zijn mensen losgeslagen van hun wortels. Waarnemers klagen aan dat journalisten de strijd tussen Hutu's en Tutsi's verslaan als een westernverhaal, omdat zij geen idee hebben van de voorgeschiedenis. 'Alles wat ouder is dan twee jaar, is voor hen al prehistorie!' Historisch besef kan letterlijk een kwestie zijn van leven of dood: een verwrongen beeld ten gevolge van indoctrinatie of 'vaderlandse' mythes bij opvoeding en onderwijs leidde in deze eeuw reeds te vaak tot volkenmoord en Endlösung.

6 ZEVEN GENERATIES

In het park voor het Hasseltse cultureel centrum staat een merkwaardige rij van zes metalen antropomorfe silhouetten, werk van de beeldhouwer Frederick Franck. Het zesde silhouet heeft een soort plexiglas hart, met daarin een bloedrood embryo. Het bordje op het gras vermeldt Seven Generations, met de tekst : "Bij al ons overleg moeten wij ons wel bewust zijn van de gevolgen van onze beslissingen voor de volgende 7 generaties (Raad van de Zes Naties van de Irokezen)."

"Het onderwijs heeft de taak jongeren binnen te leiden in de samenleving om er als volwassenen hun plaats in te nemen. Het reikt hen de cultuur aan van de samenleving waarin ze opgroeien, met haar specifieke waarden en overtuigingen, haar verworvenheden en haar geschiedenis. (..)

Vooral in een onstandvastig geworden maatschappij als de huidige is het essentieel dat het onderwijs zich op de fundamentele en onvergankelijke principes concentreert en niet alle schommelingen op de voet volgt alsof het omwentelingen zijn die de geschiedenis weer van nul laten beginnen." (Bodifee in De Standaard, 30.4.1996)