taalunieversum

Zoek in de bundels:

» Uitgebreid zoeken « overzicht alle bundels

« vorige pagina Inhoudsopgave | pagina 25 van 468 volgende pagina »

LUISTER NAAR JEZELF EN KIJK NAAR EEN ANDER   25

TABEL 1: De schooltaalvermijder en de schooltaalgids

 

DE SCHOOLTAALVERMIJDER, EEN TENDENS?	DE. SCHOOLTAALGIDS, EEN ALTERNATIEF?
	DOCENTEN ACTIVEREN LEERLINGEN
DOCENTEN NEMEN HET OVER •   praten tégen de klas	• praten met de klas
•   nodigen leerlingen niet uit zelf vragen te stellen	•   dagen leerlingen uit met vragen •   stimuleren onderlinge interactie
•   vervangen het boek •   verwoorden zelf de antwoorden	tussen leerlingen •   laten leerlingen zelf problemen
•   bepalen zelf wat lastige woorden zijn, vervangen die of leggen ze zelf uit	oplossen
•   vervangen schrijfopdrachten door dictaat
	DOCENTEN BLIJVEN EISEN STELLEN
DOCENTEN VERLAGEN DE NORMEN •   van reproductie op terug vallen   de d leerstof •   schrappen leerstof •   versimpelen uitleg in alledaagse taal •   laten leerlingen niet praten en schrij- ven	•   bespreken lastige schoolboekteksten •   laten leerstof verwoorden in eigen formuleringen •   geven daarop feedback •    stellen denkvragen •   bouwen vaktaal op en beoordelen
•   becijferen gebrekkige formuleringen coulant	die
DOCENTEN VERMIJDEN SCHOOLTAAL EN
	DOCENTEN BOUWEN VAKKENNIS EN VAK-
SCHOOLTAALONTWIKKELING
	TAAL GELIJKTIJDIG OP

UIT: Hajer (1997).

De frontaal-klassikale lespraktijk van de schooltaalvermijder is standaard in Nederland. Het is bijvoorbeeld de geobserveerde praktijk in 32 van de 35 lesobservaties in de casestudies uitgevoerd door Tordoir & Meestringa (1997/1998). Typerend voor deze docent is dat hij tijdens het leerproces initiatieven van leerlingen niet stimuleert en dus ook geen mogelijkheden tot het geven van feedback creëert. Feedback blijft waarschljnlijk beperkt tot het moment waarop leerlingen een toets terugkrijgen. Tussen neus en lippen door geeft hij bovendien het signaal dat hij van mening is dat leerlingen niet tot zelfstandig denken en werken in staat zijn.

De schooltaalgids daarentegen gebruikt een activerende didactiek, waarin samenwerkend leren als tussenstap tussen zelfstandig werken en zelfstandig leren gebruikt wordt, en geeft gelegenheid tot reflectie op leerproces en leerresultaat. De docent stimuleert het denken van de leerlingen over de leerstof en zet hen aan daarover te praten en te schrijven. Hij slaat zo twee vliegen in een klap: hij werkt niet alleen aan de school-taalverwerving van de leerlingen, maar op hetzelfde moment ook aan vaardigheden als leren leren, leren communiceren en Ieren reflecteren.