taalunieversum

Zoek in de bundels:

Uitgebreid zoeken » « overzicht alle bundels

inhoudsopgave
« vorige pagina |  pagina 289 van 468  | volgende pagina »
naar een andere pagina

INTEGRATIE VAN VAARDIGHEDEN VIA EIGEN THEMA'S VAN LEERLINGEN   289

2 EEN RONDVRAAG

Bij een individuele schriftelijke rondvraag achteraf reageerden bijna alle leerlingen overwegend positief tot heel positief op het themawerk, vooral op de presentatie ervan: de uitwerking kwam van henzelf, ze hadden bepaalde moeilijkheden moeten overwinnen (ook al slaagden ze daar niet altijd in) op het gebied van samenwerking zoals praktische afspraken, verantwoordelijkheid nemen, lulsteren naar elkaar, omgaan met profiteren... En vooral, de meeste groepjes hadden er erg veel plezier aan beleefd. Misschien is 'lachen' niet direct de voornaamste doelstelling van ons onderwijs, maar wellicht zijn herinneringen vaak waardevoller dan leerstof.

De leerlingen kozen zelf voor een gelijkaardige werkwijze in het volgende jaar. Toch leerde de praktijk al vlug dat het voor de leerlingen niet doenbaar is om twee jaar achter elkaar op eenzelfde manier te werken: wel wat de opdrachten tijdens het jaar betreft, maar niet voor de presentatie van het geheel. Ideeën raken een beetje uitgeput, het is moeilijk om nog origineel voor de dag te komen, energie- en tijdbelasting zijn niet te onderschatten.

We houden de werkwijze nu voor het vierde jaar en in het derde doen we aan voorbereidend werk. De leerlingen vertellen voor welke thema's ze zich interesseren en ik maak daar zelf een keuze uit. Ongeveer één keer per week werken we rond het gekozen thema. Er worden geen vaste groepjes gevormd, wat niet wil zeggen dat leerlingen soms niet moeten samenwerken. Rond de gekozen onderwerpen zoek ik naar vaardigheden (vooral opzoeken, lezen, selecteren en ook begrijpen wat je aan informatie vindt, schrijven en herschrijven, bepaalde dingen voor de klas brengen) en toepassing van de leerstof. Een uitgebreide, geheel zelfbedachte presentatie komt nog niet aan bod, wel kortere presentaties.

De leerlingen kunnen ook buiten de les dingen samen uitwerken, maar het is niet zo arbeidsintensief als het grotere werk en de toegekende punten zijn in verhouding, zodat er meer kansen zijn. Eigenlijk verschilt de werkwijze niet zo erg van wat je in `gewone' lessen kunt doen, maar doordat de leerlingen hét gevoel hebben dat ze zelf gekozen hebben, zijn ze meer gemotiveerd en hebben ze minder de ervaring van verplichte, dus bij voorbaat saaie leerstof. Omdat ik deze manier van werken dit jaar aan het uitproberen ben, kan ik nog geen kant-en-klare resultaten tonen (als bijlage een voorbeeld rond muziek).

3 EEN UITDAGING!

Wat maakt ons zo enthousiast over deze manier van werken? Vooral de leerlingen zelf natuurlijk. Aan opdrachten rond 'hun' thema tillen de meesten vaak minder zwaar en ze willen er iets goeds van maken — ook al kost het meer moeite — want ze kunnen de meeste opdrachten niet vlug afhaspelen. Ze voelen zich au sérieux genomen en zljn dus bereid om te werken. Vooral voor sterkere leerlingen betekent het een uitdaging om kwaliteit (al is dat natuurlijk niet altijd 'onze' idee van kwallteit) en originaliteit te bieden en ze trekken ook anderen daarin mee. En leerlingen die met de leerstof actief en zelfstandig aan de slag gaan, dat is toch een droom van elke leerkracht? Belangrijk is