taalunieversum

Zoek in de bundels:

Uitgebreid zoeken » « overzicht alle bundels

inhoudsopgave
« vorige pagina |  pagina 349 van 468  | volgende pagina »
naar een andere pagina

MULTIMEDIA EN TAAKGERICHT ONDERWIJS NEDERLANDS VOOR LAAGGESCHOOLDE ANDERSTALIGEN   349

3 DE PRAKTIJK

EEN SITUATIESCHETS

Op het scherm staat een plannetje van het bedrijf waar Victor Pica aan de slag moet. Victor moet naar de personeelschef. De dame van de receptie (zichtbaar op een foto) legt uit waar het bureau van de personeelschef is.

Ben en Mohammed zitten met z'n twee voor de computer. Ze luisteren naar de uitleg van de dame en volgen met hun vingers op het scherm. Ze overleggen even over het antwoord en klikken een plaats op het scherm aan. Als blijkt dat het antwoord fout is, ontstaat er enige hilariteit. De lesgeefster suggereert om nog eens goed naar de uitleg te luisteren. Mohammed is overtuigd het juiste antwoord nu wel te kennen. Ben is het niet met hem eens, maar geeft uiteindelijk toe als Mohammed zijn keuze omstandig beargumenteert. Er wordt weer op het plan geklikt... fout! Ben lacht triomfantelijk als zijn keuze wel juist blijkt te zijn. De lesgeefster, die de zaak vanop een afstand gevolgd heeft, vraagt waarom de eerste keuze niet juist was.

Deze korte situatieschets geeft een goed beeld van hoe het er tijdens het experiment aan toe ging. Het uitgangspunt was dat cursisten in paren werkten en dat de lesgevers, waar nodig, ondersteuning mochten bieden. Tijdens het experiment waren er twee onderzoekers aanwezig, die zowel cursisten als lesgevers observeerden. Na afloop volgde nog een uitgebreid gesprek met de lesgever. We bespreken enkele elementen die uit de observaties en gesprekken naar voor kwamen.

3.1 Taakkenmerken

De taak waar het hier om te doen is, sluit aan bij wat er van cursisten verwacht wordt op de werk- en opleidingsvloer: omgaan met plannetjes, schema's, werktekeningen enz. en deze koppelen aan een mondelinge uitleg. Deze taak is voor de meeste cursisten relatief moeilijk. De uitleg van de dame bij de receptie bevat nogal wat impliciete informatie en is eigenlijk dubbelzinnig. Die moeilijkheid is doelbewust ingebouwd om twee redenen. Ten eerste is het zo dat in de werkelijkheid buiten de taalklas een dergelijk taalaanbod schering en inslag is. Daarnaast levert dit taalaanbod een taak op die veel meer aanleiding geeft tot interactie tussen cursisten dan een taak waarbij er een eenduidig correct antwoord is. Bij dit type taken ligt de nadruk zeer uitgesproken op het proces dat tot een voor beide cursisten aanvaardbare oplossing leidt en niet zozeer op het eindproduct.

Een duidelijk voordeel van het computermateriaal voor de uitvoering van deze taak is dat verschillende informatie-eenheden (het plannetje, de gesproken wegbeschrijving) tegelijkertijd kunnen worden aangeboden. Bovendien biedt de aanschouwelijke wijze waarop de computer een opdracht voorstelt, het voordeel dat cursisten zich veel makkelijker kunnen inleven in de wereld van de taak. De lesgever hoeft zich niet meer uit te sloven om cursisten zich te laten inbeelden dat ze aan een receptiebalie staan met een plannetje in hun handen. Deze situatie is concreet zichtbaar op het scherm. Zo ontstaat automatisch een betekenisvolle context waarin taalleren natuurlijk ingebed kan worden.