Doorzoek alle bundels

Zoek in de bundels:
Uitgebreid zoeken »

Bundel 15 | Vijftiende conferentie Het Schoolvak Nederlands (2002)

`PEARL HARBOR' OF HET CULTUURONDERWIJS IN DE CRISIS Hubert Slings

1 Inleiding

Het verschil tussen mij en mijn jongste broer bedraagt ruim zestien jaar. Op het ogenblik doet hij de havo en ik informeer regelmatig naar zijn vorderingen. De vakken Nederlands, geschiedenis en CKV zijn vaak terugkerende gespreksonderwerpen. Afgelopen zomervakantie vertrouwde hij mij toe dat het laatste vak een probleem opleverde: zijn 'handelingsdeel' was niet goedgekeurd en derhalve kon hij niet bevorderd worden. Bezorgd informeerde ik wat hij daaraan dacht te kunnen doen. Zijn reactie was verrassend laconiek: "Volgende week ga ik met een paar vrienden naar de film Pearl Harbor, dan schrijf ik daar een verslagje van en dan is het in orde". En zo geschiedde: hij is over naar de vijfde klas.

Tot mijn verbazing stel ik vast dat deze gang van zaken bij mij nogal wat vraagtekens oproept. Waarom toch? Ik zou immers blij moeten zijn dat mijn broer het zo goed doet op school. Voldoet hij niet volledig aan de splinternieuwe eindtermen voor de cultuurvakken: 'Pearl Harbor' is toch de persoonlijke keuze van mijn broer? Ben ik misschien jaloers, omdat films op de lijst zestien jaar geleden nog ondenkbaar waren? Misschien. Maar ik ben, denk ik, vooral bezorgd. Ik ben bezorgd of mijn broer op deze manier wel verder komt dan zijn eigen wereldje. Verder dan zijn neus lang is. Of hij - gestimuleerd door de nieuwe eindtermen - niet alleen maar bezig is zichzelf 'autobio' te graven. Bij CKV; bij Nederlands; en in zijn hele profiel Cultuur en Maatschappij en ik.

2 Doorgeslagen nadruk op persoonlijke ervaring

Wat is dat toch, dat wij cultuurdocenten altijd maar willen dat ons vak zo leuk gevonden wordt? En dat dat sinds kort zelfs in de eindtermen is vastgelegd? De docent wiskunde vraagt zijn leerlingen toch ook geen persoonlijke keuze van 12 mathematische stellingen, waarvan 3 vóór 1880? Vooropgesteld: ik denk dat de wens om liefde voor het vak te willen overdragen in menig opzicht een uitstekende eigenschap is, het koesteren waard. Maar dat mag toch niet doorslaan in: 'Dat er gelezen of gekeken wordt is belangrijker dan wat er gelezen of gekeken wordt.'

Het dreigt inmiddels een wat belegen citaat te worden, maar ik haal het toch nog maar eens van stal, omdat ik het zo'n treffende illustratie vind van waar het hedendaagse cultuuronderwijs de mist in dreigt te gaan. Ik citeer het ABC van het leesdossier, uitgegeven door Bulkboek in 1998 en voor talloze Tweede-Faseleerlingen de eerste aanwijzingen voor het literaire lezen. Op de eerste bladzij staat:

'Pearl Harbor' of het cultuuronderwijs in de crisis - Hubert Slings 1293