taalunieversum

Zoek in de bundels:

Uitgebreid zoeken » « overzicht alle bundels

inhoudsopgave
« vorige pagina |  pagina 25 van 468  | volgende pagina »
naar een andere pagina

SCHRIJFONDERWIJS IN DE PRAKTIJK H.M.B. Franssen

1   Inleiding

Dit artikel is gebaseerd op de resultaten van een onderzoek uit schooljaar 20002001 naar de praktijk van het schrijfonderwijs (stellen). Het is uitgevoerd in een aantal groepen 6 en 7 van basisscholen die werken met een recent verschenen taalmethode. De centrale vraag voor het onderzoek luidde "In hoeverre realiseren leraren die met een recente taalmethode werken de didactische kenmerken van goed schrijfonderwijs in de praktijk?".

Leraren baseren hun taallessen (en dus ook schrijflessen) gewoonlijk op suggesties die aangereikt worden vanuit de taalmethode die de school in gebruik heeft. Voor dit onderzoek is gekozen voor de taalmethode Zin in taal.

Het onderzoek bestond uit het uitvoeren van een aantal observaties van stellessen. Daarnaast zijn er interviews afgenomen bij de groepsleraren om aanvullende informatie te verzamelen over deskundigheidsontwikkeling van leraren en het keuze- en invoeringsproces van de taalmethode.

De centrale doelstelling van het onderzoek was zoals gezegd het inventariseren van de praktijkvan het schrijfonderwijs: Hoe ziet schrijfonderwijs er in de praktijk uit?. De hedendaagse opvattingen over de didactische vormgeving vormden daarbij het referentiekader, de maat waarmee de praktijk werd vergeleken.

De opvattingen die in de vakliteratuur zijn aangetroffen zijn uitgewerkt in een aantal kenmerken voor goed schrijfonderwijs:

•  De oriëntatie op het onderwerp waarover kinderen gaan schrijven;

•  De communicatieve context van de schrijfopdracht;

•  De instructie in schrijfaanpakken;

•  Het hulp bieden tijdens het schrijven;

•  De reflectie op schrijfproces en schrijfproduct;

•  Het herschrijven en verzorgen van teksten;

•  Interactief leren.

Schrijfonderwijs in de praktijk 1 25