taalunieversum

Zoek in de bundels:

Uitgebreid zoeken » « overzicht alle bundels

inhoudsopgave
« vorige pagina |  pagina 12 van 304  | volgende pagina »
naar een andere pagina

TWINTIGSTE CONFERENTIE HET SCHOOLVAK NEDERLANDS

Hiermee wil ik alleen maar stellen dat de werkelijkheid zelf eisen stelt aan het communicatiemiddel en dat het opdringen van vaste taal, zonder compromis, niet kan. Bepaalde zaken moeten in A.N, andere in dialect, andere in raptaal, weer andere in punktaal, ... De manier waarop we communiceren moeten we steeds opnieuw in vraag stellen. Dat is ook de reden waarom taal steeds weer evolueert. Laten we er ons toch bewust van zijn dat echte taalvernieuwing niet van bovenuit komt, maar wel vanuit de basis. De taalkundigen kunnen nadien, datgene wat de basis teweegbracht, in regels en nieuwe afspraken gieten, maar zij bepalen de taalevolutie niet. (Net zomin als de muziektheoretici de evolutie van de muziek in kaart brengen maar zeker niet bepalen.)

• Verstaan is veel complexer en omvat veel meer dan weten. Het is ook meer dan bewust zijn.

• Er zijn heel veel gradaties in dat verstaan. Hoe verder we daarin gaan, hoe complexer het wordt en hoe meer elementen van onze totale persoonlijkheid aangesproken werden. (cognitieve, emotionele, religieuze, sociale, ...)

• Het onderwijs toespitsen op kennisoverdracht is te beperkt. Het maakt van de leerlingen wel interessante databanken maar de hamvraag blijft: wat gaan ze met die data vertellen?

• Alle kanalen om tot "verstaan" te komen moeten aangeboord worden.

• Hoe meer zintuigen aangesproken worden hoe dichter men bij de werkelijkheid komt.

• De muzische kanalen zijn een bijzonder belangrijk gegeven.

Jonge kinderen halen zintuiglijk (dus heel vaak muzisch) de werkelijkheid binnen

• Heel veel elementen uit de werkelijkheid kunnen de kinderen (en volwassenen) enkel via muzische weg bereiken.

Het is de opdracht van het onderwijs om kinderen wegwijs te maken in de werkelijkheid waarin ze leven en ze op weg te helpen om die werkelijkheid te leren verstaan. Pas als ze het verstaan, zullen ze er wezenlijk iets kunnen mee doen en zullen ze die werkelijkheid met woorden en zinnen kunnen duiden. Er is eerst de werkelijkheid en pas daarna de woorden die de werkelijkheid benoemen. Om die werkelijkheid binnen te brengen zullen we zonder twijfel gebruik moeten maken van andere communicatiekanalen waarmee de kinderen op een veel directere en indringender manier de werkelijkheid opnemen. Dit brengt ons bij de volgende vraag:

12