taalunieversum

Direct naar menu
U bent hier: taalunieversum » onderwijs » conferentie het schoolvak nederlands »

Twintigste conferentie Het Schoolvak Nederlands

Bundel 20 | Twintigste conferentie Het Schoolvak Nederlands (2006)
Download deze volledige bundel in PDF-formaat »
Lees samenvattingen van de bijdragen in bundel »


Bijdrage: De meerwaarde van muzisch leren (Hans Schmidt)
Download deze bijdrage in PDF-formaat »

1. Basisonderwijs

Wanneer leren we? Wanneer zijn we tevreden met het leerproces? Wanneer was dat leren zinvol?

  • als men het echt verstaat

  • als het verdiept is

  • als men het zich eigen gemaakt heeft

  • als het lang zal blijven hangen

  • als men er iets kan mee doen (transfer) (lees dit niet als "utilitair" a.u.b.)

  • als het motiveert om er iets mee te doen

Hoe leren we?

Leren is altijd een communicatieproces met zender en ontvanger. Aan dit proces zijn voorwaarden verbonden:

1. De graad van welbevinden: motivatie – aanpak - leerwinst

De motivatie: de graad van motivatie bepaalt in hoge mate het welbevinden van de leerlingen in een leerproces. Heel wat kinderen worden door het muzische sterk gemotiveerd, zeker dezen voor wie het muzische hét middel is om zaken op te nemen en om zich te uiten.

De aanpak zelf: om het welbevinden te garanderen dienen we in het leerproces rekening te houden met de eigenheid van het kind en te werken binnen de naaste ontwikkelingszone.

Een voorbeeld

Ik vertelde het bekerverhaal van Theresia van Lisieux: In een discussie met een bisschop die haar ervan wou overtuigen dat ze heel veel moest studeren om aan de mensen het mysterie van de liefde en de vreugde te kunnen overbrengen, deed ze het volgende: Zij nam een hele kleine en een hele grote beker, goot die vol water en vroeg de bisschop : "Welke van de twee is het meest vol?" Het antwoord is duidelijk. Beide bekers zijn even vol. Ze stelde dat we de bekers kunnen vervangen door mensen en het water door liefde. Hiermee toonde ze aan dat niet de hoeveelheid tot welbevinden leidt, maar de juiste dosering en het aanreiken van dingen op maat van de mens voor wie men goed wil doen.

We kunnen de parabel pedagogisch vertalen. Hij leert ons dat niet de hoeveelheid kennis telt, dat het vergelijken van kinderen geen zin heeft, dat het welbevinden van mensen maar echt welbevinden kan zijn als HUN beker (met al zijn persoonlijke eigenschappen, talenten en beperktheden) gevuld is. De kinderen moeten zichzelf kunnen blijven en, volgens hun geaardheid, inzichten opdoen. Onderwijs dat daar geen rekening mee houdt, is te vergelijken met wat Malaguzzi "het bandwerkonderwijs" noemt. (cfr. Autoassemblage)

13

© Nederlandse Taalunie, 2000-2012 alle rechten voorbehouden
WegwijzerColofonContactVrijwaringOpmerkingen en reacties