taalunieversum

Zoek in de bundels:

Uitgebreid zoeken » « overzicht alle bundels

inhoudsopgave
« vorige pagina |  pagina 64 van 228  | volgende pagina »
naar een andere pagina

leerlingen met een Vondel op deze wijze te confronteren? Is het een of de juiste manier om Vondel vandaag te onderwijzen? En aansluitend: is het mogelijk deze voorstelling te zien, te smaken zonder de oorspronkelijke tekst te hebben gelezen of er een idee over te hebben hoe het in de tijd van oorsprong werd opgevoerd?

Een ander item is dat van de humor: onder welke vorm(en), verantwoord of niet, zijn er gevaren aan verbonden, enz.? In een laatste, maar meer abstraherende fase kan men blijven stilstaan bij de taal van de symboliek, bij de tekentaal die enerzijds via de taal en het verhaal van Vondel zelf, anderzijds via de gekozen vormgeving en speelstijl van deze voorstelling naar voren komt. Voer voor de semiotici van de laatste lichtingen en voer voor interdisciplinair onderzoek.

Als slotopmerking zou ik er nog willen aan toevoegen dat met een dergelijke toneelopvoering alweer bewezen is dat een theatertekst meestal onvoldoende tot zijn recht komt louter en alleen door lectuur, soms zelfs een verkeerd beeld schept en de integere actualiteit van zijn thematiek kan verbloemen of verbergen door en onder taalconstructies.

Een voorstelling van een toneelstuk is een harmonische compositie van auditieve, visuele en emotionele componenten die gooit naar volle waarde en beantwoordend aan de ware bedoelingen tot uiting kunnen komen in "een stuk op papier". Bovendien zal, nooit een toneelauteur een toneelstuk neergepend hebben louter en alleen voor het leesplezier. Een toneelauteur 'ziet' waarschijnlijk de opvoering van zijn stuk terwijl hij het schrijft. Laat het de leerlingen, de jonge toeschouwers, het publiek van morgen, dan ook in de eerste plaats zien...

Tot slot durf ik u ook nog uit te nodigen te luisteren voor de lezing van Chris D'Haese, waarin zij deze Vondelopvoering met de regisseur en haar leerlingen in de klas heeft geëvalueerd na het zien van de voorstelling.

64