taalunieversum

Zoek in de bundels:

» Uitgebreid zoeken « overzicht alle bundels

« vorige pagina Inhoudsopgave | pagina 4 van 300 volgende pagina »

geen werkplan: er valt niet uit af te leiden wat er les na les in de klas moet gebeuren! Evenmin valt eruit af te leiden hoe er in de klas moet gewerkt worden. Het bevat b.v. nauwelijks wat over methode en slechts summiere aanduidingen over evaluatie. "Men moet het leerplan dan ook eerder zien als een baken, waarop men zijn didactisch handelen met leerlingen moet afstemmen. Wat aanbeveling verdient is dat leraressen en leraren hun werkplannen zoveel mogelijk in onderling beraad opstellen, ook longitudinaal (...) Het is niet mogelijk een goed werkplan op te stellen zonder een grondige kennis van de leerplannen voor de eerste en voor de derde

graad. ... 2

1.3. Leerplan gedacht vanuit minimumdoelen

Nederlands heeft één leerplan voor alle leerlingen ASO, TSO en KSO. Er zijn geen aparte leerplannen per studierichting. Het leerplan vertrekt dus vanuit een brede basis: het stelt wat alle leerlingen als minimum moeten krijgen en laat voor sterkere studierichtingen de kans te werken met uitbreidingsdoelen.

Een precieze afspraak over de concrete uitwerking van die leerplandoelen op school veronderstelt overleg.

1.4. Met een stel nieuwe accenten

Het leerplan legt een aantal nieuwe vakdidactische accenten, met als meest opvallende de communicatieve benadering van taal en het sterke accent op taalvaardigheid. Werken met vaardigheden veronderstelt afspraken over de aanpak en de begeleiding van de processen, de te zetten stappen.

2. Waarom vraagt het leerplan Nederlands om vakgroepwerking? 2.1. Rapporten over het onderwijs Nederlands

Aan het einde van zijn rapport over de Geletterdheid op achttien jaar formuleert Prof. Frans Daems een stel aanbevelingen naar het onderwijsbeleid. Hij zegt over vakgroepwerking: "Leraren Nederlands werken veel te weinig samen. In de school, moet dringend begonnen worden met vakteamwerking." 3

Daems pleit ervoor om vakgroepwerking van boven uit te institutionaliseren. Hij ziet vakgroepwerking namelijk als een mogelijkheid om b.v. de lees- en schrijfvaardigheid naadlozer te laten verlopen over de graden heen: "Nog te vaak weet men nauwelijks van elkaar wat men gegeven heeft. Men heeft een vaag idee van de beginsituatie van de leerling en men bouwt verder, of ... men herhaalt, of men geeft dingen die haaks op elkaar staan."

4