Doorzoek alle bundels

Zoek in de bundels:
Uitgebreid zoeken »

Bundel 7 | Zevende conferentie Het Schoolvak Nederlands (1994)

Bijdrage: Drie voor de prijs van één: Project Algemene Vakken (Erik Herbosch & Guy Staepels)
Download deze bijdrage in PDF-formaat »

misschien samen een voorbeeldje bekijken. Hoe begin je daar nu aan? Je kiest een onderwerp waarvan je vermoed dat het de leerlingen zal interesseren (enkele voorbeelden: krant, zakgeld, alcohol, strips, muziek, vandalisme, de auto, gezondheid, ...). Wij zijn volledig vrij in onze keuze, ik weet niet of dat in Nederland ook kan. Dan diep je dat onderwerp uit. Dat kan alleen, maar het is natuurlijk voordeliger als je met z'n tweeën of drieën kan brainstormen. Zo kom je ongetwijfeld tot een waslijst van ideeën. Je stelt je prioriteiten, wat wil je zeker behandelen, welk aspect is eventueel bijkomstig, wat is het uiteindelijke doel, waar wil je met je bundel naartoe?

Dan komt het moeilijkste onderdeel: je moet op zoek naar interessant materiaal, eventueel naar een bevoegd persoon om een aspect te komen toelichten, een bedrijf of een museum zoeken waar je naartoe kan gaan, relevante maar toch leuke en voor de leerlingen interessante teksten en cartoons sparen en dat allemaal uitschrijven, schikken, snoeien, knippen en plakken zodat je uiteindelijk een bundel krijgt waarmee je in de klas een drietal weken kan werken. Men schrijft bij ons een periode voor van drie weken maar naar mijn smaak mag dat ook wel langer duren, als je onderwerp maar interessant genoeg is. Misschien heb ik nog een tip voor u: bij ons is het zo dat je je veel werk kan besparen door van die uitgewerkte PAV-bundeltjes te kopen voor jezelf en je leerlingen. Wij doen dat op onze school bewust niet, omdat je dan werkt met voor jouw leerlingen vreemde handboeken. In je eigen bundel kan je je leerlingen aanspreken zoals je ze kent: in hun taal, op hun niveau, naar hun mogelijkheden.

Zo werkt het in grote lijnen en bij ons, niet alleen in onze school maar in vele andere scholen ook met succes. De leerlingen werken graag aan die boekjes, de leerstof is op maat en interessant, de werkmethoden zeer gevarieerd en als leraar werk je vanzelf met veel meer geestdrift. Je werkt immers met je eigen produkt: je presenteert als leraar ook jezelf. Je werkt met dingen waar je achter staat en dat verhoogt de kans op slagen. PAV is dus een zeer interessante methode om algemene vakken te onderwijzen aan leerlingen die daar op het eerste gezicht het minste interesse voor hebben. Maar toch: als u PAV wil of kan gaan geven, moet u toch enkele valkuilen voorzien die het u onmogelijk kunnen maken om echt fatsoenlijk te werken.

-PAV verdient een vaklokaal. Wij hebben dat niet. Dat betekent dat je voortdurend onderweg bent met landkaarten, cassetterecorders of bandopnemers, cd-spelers, videobanden, atlassen enzovoort en dat je de overige tijd wel zoek krijgt met het vastleggen van het videolokaal of het organiseren van een of andere uitstap.

-De klasgroep mag niet te groot zijn. PAV is een zeer arbeidsintensief vak, zowel voor leerkrachten als leerlingen. Het zou dus eigenlijk niet mogen, zoals het bij ons helaas wel het geval is, dat je les moet geven aan pakweg twintig leerlingen uit verschillende richtingen. Je kan dan onmogelijk nog individueel werken.

-PAV vereist ondersteuning van collega's en directie. Het is slopend om een gans schooljaar creatief te zijn en bundeltjes uit te werken voor een klas waarin je per week zes uren lesgeeft. Ook andere leerlingen hebben recht op goede lessen. De PAV-leerkracht heeft vaak geen parrallelklassen en heel veel werk. Hij zou een gunstig lessenrooster mogen verwachten. De ervaring leert dat hij dat niet altijd krijgt. -Precies doordat hij vaak alleen staat draagt de PAV-leerkracht een zware last op zijn schouders. Als hij een goede relatie heeft met zijn klas is hij veel meer dan zomaar een lesgever, als de relatie niet goed is, heeft hij het zo al moeilijk genoeg. Hij staat vaak op een eiland. Dat is zenuwslopend en soms pijnlijk. Teamwork is een must.

116