taalunieversum

Direct naar menu
U bent hier: taalunieversum » onderwijs » conferentie het schoolvak nederlands »

Negende conferentie Het Schoolvak Nederlands

Bundel 9 | Negende conferentie Het Schoolvak Nederlands (1996)


Bijdrage: Wat een ramp: mensen en leraren hebben weinig verstand van communicatie (Ides Callebaut)
Download deze bijdrage in PDF-formaat »

Wat een ramp: mensen en leraren hebben weinig verstand van communicatie

aan was, was dat voor de Koreanen een onverdraaglijke uitspraak. Je kunt dus niet altijd alles tegen iedereen zeggen. Dat kan ook afhangen van je bedoeling en van de weg die je gebruikt

Waarover gaat het?

Het probleem van de amnestie in België is voor een deel: waarover heeft men het wanneer men het woord amnestie gebruikt? De enen verstaan daaronder soms alleen maar: wegwerken van de onrechtvaardig lange naweeën van de repressie, anderen denken dat daarmee bedoeld wordt: vergeven en vergeten van oorlogsmisdaden. Het is duidelijk dat je zo moeilijk tot een overeenkomst kunt komen.

We weten dat de Nederlandse luitenant-kolonel Karremans de waarheid niet gezegd heeft, toen hij vertelde dat de Serviërs zich bij de verovering van Srebrenica 'correct' gedragen hebben en dat de vluchtelingen volgens hem in algemene zin 'op correcte wijze afgevoerd zijn'. Loog hij of wist hij het niet? Dat kunnen we alleen beoordelen als we beter weten wie die Karremans is, wat de omstandigheden waren waarin hij dat gezegd heeft, wat zijn bedoelingen waren, hoe hij dat gezegd heeft, langs welke weg zijn woorden tot bij ons gekomen zijn...

De Israëli's hebben 'land for peace' beloofd. Maar waarover gaat het eigenlijk? Over echt land afstaan of over het recht om in een land te wonen?

Je zou denken dat woorden altijd verwijzen naar een werkelijkheid, maar soms doen ze dat niet en verwijzen ze enkel naar een bedoeling. Als je dat niet correct inschat, kun je geweldige problemen hebben, zoals in de enclaves Epa, Gorade en Srebrenica: de VN hadden die enclaves 'veilige zones' genoemd. De moslims die dat geloofden, gaven hun wapens aan de VN af en waren zo weerloos tegenover de Serviërs. De VN-troepen hebben de veiligheid, die ze nochtans zelf hadden uitgeroepen, immers niet verdedigd.

Tot wie is het gericht? Met andere woorden: waarvoor wordt de andere aangezien? De meeste en ook de pijnlijkste communicatiefouten worden in verband daarmee gemaakt.

Eén van de redenen waarom mensen elkaar zo wreed aanpakken is dat ze zich helemaal niet in de andere inleven: de Israëlische ex-veiligheidsagent Uzi Mahnaimi vertelde in De Standaard van

89

© Nederlandse Taalunie, 2000-2012 alle rechten voorbehouden
WegwijzerColofonContactVrijwaringOpmerkingen en reacties