8.2 Mogelijkheden voor leerplanontwikkeling

8.2.1 Verscheidenheid binnen een totaalconcept

De discussie over curricula in verband met het Referentiekader kan worden gebaseerd op drie belangrijke principes.

1. Ten eerste moeten curricula worden besproken binnen het kader van het algemene streven naar bevordering van meertaligheid en linguïstische diversificatie. Dit betekent dat het onderwijzen en leren van elke afzonderlijke taal ook moet worden beschouwd in samenhang met het aanbod voor andere talen in het onderwijsstelsel en met de trajecten die leerders op lange termijn kunnen kiezen om uiteenlopende taalvaardigheden te ontwikkelen.
   
   
2. Het tweede beginsel is dat deze diversificatie alleen mogelijk is, in het bijzonder op scholen, als rekening wordt gehouden met het rendement ter vermijding van onnodige herhaling en ter bevordering van schaalvoordelen en de overdracht van vaardigheden die linguïstische verscheidenheid ondersteunen. Als in het onderwijsstelsel leerlingen bijvoorbeeld twee vreemde talen moeten gaan leren in een vooraf bepaalde fase van hun studieloopbaan, met de keuzemogelijkheid een derde vreemde taal te leren, hoeven de leerdoelen en de gewenste vooruitgang in de gekozen talen niet noodzakelijkerwijs dezelfde te zijn (het uitgangspunt hoeft bijvoorbeeld niet altijd de voorbereiding op functionele interactie voor dezelfde communicatiebehoeften te zijn en ook hoeft niet altijd de nadruk te blijven liggen op leerstrategieën).
   
   
3. Het derde beginsel is derhalve dat overwegingen en maatregelen met betrekking tot curricula zich niet moeten beperken tot een leerplan voor elke taal afzonderlijk en ook niet tot een geïntegreerd leerplan voor een aantal talen. Zij moeten worden benaderd vanuit de rol die zij spelen in het taalonderwijs in het algemeen, waar linguïstische kennis (savoir) en vaardigheden (savoir-faire), naast leervaardigheid (savoir-apprendre), niet alleen in een gegeven taal een specifieke rol spelen, maar ook een transversale of overdraagbare rol in alle talen.