Referentiekaders gebruiken om aan te sluiten bij de taalvaardigheid van cursisten

Op deze website vind je ook informatie over hoe je referentiekaders kan gebruiken om te vermijden dat je bij het werken vanuit rollen cursisten dingen zou aanbieden waar ze nog niet aan toe zijn. Er zijn twee mogelijkheden:

1. Niveau A1 en A2 van het Cefr
   

   Wie leerdoelen moet uitwerken voor niveau A1 en A2 van het Cefr, vindt op deze website een catalogus met concrete uitwerkingen. » Meer informatie over de catalogus

   Voor deze uitwerking is gebruik gemaakt van bestaande referentiekaders, en ook van de kennis van de praktijk in de verschillende domeinen: wat moet iemand kunnen om te functioneren in dat domein? In welke situaties komt diegene terecht? Hoe gaan gesprekken in dat domein? Welk type teksten moet een taalgebruiker lezen in dat domein? Enz.

2. Hogere taalniveaus
   

   Wie leerdoelen moet uitwerken voor een hoger taalniveau dan A1 en A2 van het Cefr, kan ook zelf aan de slag gaan met referentiekaders. De belangrijkste referentiekaders zijn:

   1. het Cefr
      
   2. Het Raamwerk NT2, waarin per niveau en per vaardigheid een beschrijving staat van wat een taalgebruiker op dat niveau kan.
      
   3. Voor Vlaanderen bieden ook de omschrijvingen bij de verschillende niveaus in de De Opleidingsprofielen Moderne Talen van de DVO heel wat aanknopingspunten.
      

   Het kan echter zijn dat je meent niet voldoende kennis van het betreffende domein te hebben. Je kunt die informatie dan inwinnen door gesprekken te voeren met mensen die betrokken zijn bij dat domein en die hun kennis met jou kunnen delen.

   Daarnaast is het raadzaam gebruik te maken van de kennis van je cursisten, die wellicht heel goed weten wat ze moeten kunnen in een bepaald domein.

   De referentiekaders gecombineerd met de kennis van de praktijk waarin de cursist functioneert of wil gaan functioneren, maakt het mogelijk opdrachten, activiteiten, authentiek materiaal te selecteren die aansluiten op zowel het domein als het niveau van de cursist.

   Voor reeds bestaande trajectonderdelen zijn deze informatiebronnen dan weer het referentiepunt om te beoordelen op welk ogenblik een cursist eraan toe is om dit trajectonderdeel aan te vatten.