Waarom is het re-integratie maar reïncarnatie?
Het gaat in beide gevallen om het vermijden van klinkerbotsing. Dat wil zeggen dat de opeenvolgende klinkers samen anders kunnen worden uitgesproken dan bedoeld. Ter vermijding hiervan gebruiken we een trema, maar in samenstellingen een koppelteken.
De elementen re-, bi-, co- e.d. die weliswaar teruggaan op Latijnse voorvoegsels, worden in principe niet als voorvoegsels gezien. De woorden waarin zij voorkomen worden in hun geheel beschouwd als ongeleed (niet verder opdeelbaar). Zij zijn in hun geheel overgenomen uit vreemde talen, bijvoorbeeld coördinatie, coëfficiënt, reïncarnatie, reünist, reactie.
De elementen re, bi, co e.d. komen een enkele keer toch als elementen in relatief nieuwe samenstellingen die binnen het Nederlands zijn gevormd, bijvoorbeeld co-ouder, copiloot, biseksueel, re-interpretatie, revalidatie. Deze vormen worden wel als geleed beschouwd. Als zich in zulke gevallen klinkerbotsing voordoet dan verschijnt daarom een koppelteken.
Re-integratie wordt als geleed beschouwd omdat men die samenstelling doorziet als 'opnieuw+integratie'; reïncarnatie wordt als ongeleed beschouwd omdat de gemiddelde taalgebruiker dit woord niet meer ziet als 'opnieuw+incarnatie'. De grens tussen ongeleed (want ondoorzichtig) en geleed (want nog doorzichtig) is niet altijd gemakkelijk te trekken. Tussen heel duidelijke gevallen aan de ene kant (co-ouder) en even duidelijke gevallen aan de andere kant (restitueren) doet zich een grijs middengebied voor, waarvoor grenzen niet altijd scherp te trekken zijn. Daarom is voor deze oplossing gekozen. Andere keuzes hadden tot andere onduidelijkheden geleid.
Wegwijzer – Colofon – Contact – Vrijwaring – Opmerkingen en reacties
