Te veel stront
Pieter haalt zowel een tien als een twee. Maar waren het nu eigenlijk cijfers voor Nederlands of moesten het eigenlijk cijfers voor landbouwkunde zijn? 'De motivatie voor het vak Nederlands was laag op de middelbare landbouwschool. Spreekbeurten verliepen met zichtbare tegenzin. De onderwerpen liepen uiteen van zelfkazen tot knolcyperusbestrijding. Iemand met een afwijkend onderwerp, zoals biljarten, kon na afloop vragen verwachten als: 'Wat kost dat, zo'n stok?' Na het horen van het geschatte bedrag klonk er een opmerking als: 'Bij onze Boerenbondswinkel krijg je ze voor de helft. En ook nog met een kruk erop.' Voor de rest van de klas was het altijd lachen, die weinig inspirerende spreekbeurten. Het slachtoffer zelf was meestal uitermate tevreden met een mager zesje. Slechts één keer scoorde iemand een tien. De beurt was aan Pieter, de meest assertieve uit de klas. Vooraan in de klas stond de volledige geluidsinstallatie van de discotheek van zijn broer. Daarin plugde hij zijn gitaar. Het was op een zomerse dag. De ramen van het klaslokaal stonden wijd open. Tot in de verre omtrek kon iedereen genieten van zijn spreekbeurt. Onderwerp: het mestoverschot. Melodie: Mannish Boy van Muddy Waters(1).
Deze spreekbeurt, gaat over stront. Er is te veel stront in ons land, veel te veel stront. Stront van varkens en stront van koeien. Stront van kippen, dus stront aan de knikker. Te veel stront...
Een vol kwartier hield hij het vol.
De breed grijnzende meester
beoordeelde de presentatie met
een tien. Voor de inhoud kreeg hij
een twee en Pieter was uitermate
tevreden met een mager zesje.
Marc van der Sterren, agrarisch journalist,
Nederland