Prinsesje geboren
Meer dan honderdtwintig jaar zit er tussen de officiële aankondiging van
de geboorte van de Nederlandse prinsessen Wilhelmina (1880) en Amalia
(2003). In die tijd is er een en ander veranderd in de manier waarop de
onderdanen dat nieuws te lezen krijgen.
De spelling is gemoderniseerd (verloopen = verlopen; teekenen = tekenen)
en de stijl is veel alledaagser geworden. Toen Beatrix in 1967 was bevallen
van Willem-Alexander, gebruikte koningin Juliana nog de formule ‘heeft het leven geschonken aan’. Beatrix zegt in 2003 dat Willem-Alexander en
Máxima ‘de ouders zijn geworden van’.
Er zijn niet alleen verschillen in het taalgebruik. In 1880 werd Gods goedheid
expliciet genoemd, terwijl er in 2003 nog slechts sprake is van ongeadresseerde
dankbaarheid. Vroeger waren het de ministers die de geboorte
van een koningskind aankondigden. Sinds de geboorte van kroonprins
Willem-Alexander doet het staatshoofd, de oma, dit.
Onze ministers op reis
Als de minister-president op officieel bezoek is in het buitenland, kan hij beter de taal van de gastheren spreken dan Nederlands, vindt ongeveer 45 procent van de ondervraagde Nederlanders en Vlamingen. Dat is een kwestie van hoffelijkheid. Nederlanders en Vlamingen denken daar ongeveer hetzelfde over. Bijna 30 procent van de Vlamingen vindt overigens wel dat hun minister-president (de Vlaamse, over de Belgische hebben we niets gevraagd) Nederlands moet spreken als hij ergens in de EU een toespraak houdt. Dat is twee keer zoveel als de Nederlanders.