Oude klacht
Al in de 16e eeuw was ambtelijk taalgebruik een onderwerp van debat. In 1569 waarschuwde Jan van Hout, de Stadssecretaris van de Nederlandse stad Leiden, al tegen ‘het overmatig gebruik van uitheemse Woorden in stukken die het landsbelang betreffen.’
De eerste Nederlandse grammatica is van een ambtenaar
In 1761, tijdens het Oostenrijkse bewind, verschijnt in de Zuidelijke Nederlanden een Nieuwe Nederduytsche spraek-konst, een Nederlandse grammatica dus. Die is opgesteld door Jan des Roches. Jan was van oorspong een Hagenaar, maar hij woonde in Antwerpen waar hij onderwijzer was. Hij was pedagogisch adviseur van de autoriteiten in de Oostenrijkse Nederlanden. Later werd hij er inspecteur-generaal van het onderwijs.
Spellingbesluit in Londen
Nog tijdens de Tweede Wereldoorlog, in maart 1944 in Londen, besloten de Belgische en de Nederlandse regering een gezamenlijke schrijfwijze van de Nederlandse taal vast te leggen. Ze stelden een commissie in die een woordenlijst moest samenstellen. De commissie deed bijna tien jaar over dit werk. Op 25 augustus 1954 verscheen de eerste Woordenlijst van de Nederlandse Taal. Het was gebonden in groen linnen en werd al snel bekend als het ‘Groene Boekje’.