Voorbeelden van taalbeleid
Spelling
In de middeleeuwen kon je aan een tekst zien wáár hij was opgeschreven.
Zoals de taal klonk, zo zag hij er ook op perkament uit en dat
verschilde nogal van streek tot streek. Voor de spelling zijn er eigenlijk
pas sinds de negentiende eeuw regels.
De spelling die zo’n honderdvijftig jaar geleden is vastgelegd, werd na
honderd jaar gemoderniseerd. Daardoor werd bijvoorbeeld ‘zooals de
menschen’ veranderd in ‘zoals de mensen’. We kunnen het nog goed
lezen, maar het ziet er opvallend anders uit. Sindsdien is er weinig veranderd.
De Nederlandse Taalunie legt voor Nederland, België en Suriname de
spelling vast. Alle regels en een lijst met 100 000 woorden staan in het
Groene Boekje en sinds 2005 ook op het web.
Nog altijd is het trouwens niet strafbaar om te spellen zoals je wilt;
alleen op school en in overheidsdienst móét je van de overheid de officiële
spelling gebruiken.
Zie: http://woordenlijst.org/
Geld om computers Nederlands te leren
‘Bij de rotonde rechtdoor, tweede afslag’? Herkent u dit zinnetje? Het lijkt
al bijna gewoon dat een machine, zoals een navigatiesysteem in de
auto, tegen ons praat. Als u opbelt met de klacht dat uw krant niet
is bezorgd, herkent een computer uw postcode en adres. Apparaten
kunnen ons dus ook verstaan. Maar de kosten om de techniek te verbeteren
zijn enorm. Voor een taal die in de hele wereld wordt gebruikt,
zoals het Engels, doen bedrijven forse investeringen.
De markt is
immers gigantisch. Voor een taal als het Nederlands, met ‘slechts’ 22
miljoen sprekers is dat niet zo. Daarom financieren de Nederlandse
en Vlaamse overheid via de Nederlandse Taalunie de ontwikkeling
van taal- en spraaktechnologie. Het werk wordt door bedrijven en
universiteiten uitgevoerd.
Voor meer informatie: http://stevin-tst.org
