Winnende anekdotes
In de zomer van 2008 stond op de website van de Taalunie: ‘Vertel ons een korte, interessante anekdote over goede of juist slechte overheidscommunicatie. Het accent moet op taalgebruik liggen.’ Onderstaande inzendingen werden beloond met een deel van de Geschiedenis van de Nederlandse Literatuur.
Enkele jaren geleden had ik de burgemeester van mijn gemeente
dringend nodig. De secretaris vertelde me dat de burgemeester mij
niet onmiddellijk kon ontvangen omdat hij ‘op zijn computer zat’.
Toen moesten we allebei lachen. De burgemeester woog namelijk
ongeveer 130 kilo.
Gilbert Lockefeer
Kebbeldoos
Eind jaren 70 werkte ik op het Ministerie van CRM in Den Haag. Daar
tierde het jargon welig. Op een gegeven moment was in onze directie
het woord camel nose in zwang. Dat betekende dat achter dat kleine probleempje
dat nu waarneembaar was, een gigantisch probleem dreigde.
‘Het is een camel nose’, wou zeggen: aanpakken, anders loopt het uit de hand. Op een middag moesten we onze beleidsvoorstellen presenteren
aan Minister Gardeniers. De directeur was flink verkouden,
maar hij verdedigde met zijn verstopte neus heldhaftig al onze voorstellen.
Hij was al een heel eind op weg, toen mevrouw Gardeniers
een beetje schuchter zei: ‘Het is misschien heel dom van me, maar ik
kan het niet helemaal volgen, wat is dat eigenlijk: een kebbeldoos?’
Ellen Fernhout
Zie voor meer anekdotes: www.taalunieversum.org/thema/burger_taal_en_overheid