De balie staat in Babylon
Conny Plaate is publieksvoorlichter bij bentana di informashon. Daar kunnen Curaçaose burgers terecht voor overheidsinformatie. Ze krijgen er informatie over het opzetten van een bedrijf, kunnen regeringsbesluiten inkijken, leren er de procedure kennen voor de erkenning van een kind. Er is soms een babylonische spraakverwarring te horen.
De klanten weerspiegelen de Curaçaose samenleving: een ware mengelmoes van rassen en culturen, soms versmolten met elkaar en soms nog helemaal gehecht aan het land van herkomst. Velen van hen, zeker diegenen die pas op Curaçao wonen, zijn de meest gebruikte talen, Papiaments en Nederlands, niet goed machtig. "Ik begrijp dat mensen soms in hun eigen taal uitleg willen hebben. En dus help ik ze in het Nederlands, Papiaments, Engels en Spaans. Er zijn klanten die het echt niet begrijpen als je ze alleen in het Nederlands of Papiaments iets uitlegt", vertelt Conny.
Emotie
"We hebben wel folders over verschillende onderwerpen, maar nog niet in alle talen. En je merkt ook dat mensen graag informatie op maat willen. Vaak hebben de vragen ook een emotionele achtergrond en dan praat het natuurlijk makkelijker met een echte persoon achter een balie, die ook nog in een begrijpelijke taal uitleg en antwoord geeft. Zo zag ik een moeder die het lichaam van haar overleden dochter wilde meenemen om te laten begraven in Nederland. Zo iemand moet je met de juiste empathie in haar eigen taal kunnen helpen."
Ondanks het gebrek aan vertaalde informatie weten Conny en haar collega's zich best te redden: "We hebben een lijst gemaakt van de meest gebruikte termen in vier talen. Zo weten we met een druk op de knop dat 'autokeuring' in het Engels 'vehicle inspection' is en dat als iemand in het Spaans om een 'papel di solterÍa' vraagt, daarmee een bewijs van je burgerlijke staat wordt bedoeld."
Met handen en voeten
"Klanten zijn vaak heel dankbaar. Je ziet de opluchting op hun gezicht als ik hun taal spreek. Juist mensen die daar behoefte aan hebben, komen vaker bij ons langs aan de balie. Ze willen uitleggen wat ze nodig hebben, al is dat met handen en voeten. Dat ze dan merken dat het ook gewoon in hun eigen taal kan, is net dat beetje extra service dat ze waarschijnlijk niet hadden verwacht.
"Soms is het wel vermoeiend om de ene na de andere taal te spreken. Op een gegeven moment ga je minder snel praten en heb je wat meer tijd nodig om de klanten af te handelen. Voor de klant is dat alleen maar prettig, die merkt er niets van. Maar het vreet wel energie. Als ik na zo'n lange werkdag thuiskom, trek ik me terug op mijn kamer met een krantje en ik kijk wat tv. Van praten komt dan niet veel meer terecht. In geen van de talen die ik machtig ben."
Corinne leysner werkt bij de afdeling Communicatie en voorlichting van de Curaçaose overheid en is freelancejournalist.
Curaçao
Op het eiland Curaçao in de Caraïbische Zee wonen ongeveer 130.000 mensen. De officiële talen zijn Papiaments, Nederlands en Engels. Papiaments wordt het meeste gesproken. Het is in de zeventiende eeuw ontstaan uit het Portugees, Spaans, Engels, Nederlands, Frans en Afrikaanse talen. Het was de taal van de slaven. Inmiddels is het de taal die de meeste Curaçaoënaars thuis spreken. Volgens de volkstelling van 2001 spreekt op Curaçao 81 procent Papiaments als thuistaal, 8 procent spreekt thuis Nederlands, 6 procent Spaans, 3 procent Engels en 2 procent een andere taal.