Wie helpt de Amerikaan die Nederlands wil spreken?
Vijfentwintig Amerikaanse studenten reizen anderhalve maand door Nederland en Vlaanderen. Ze hebben belangstelling voor de Nederlandse cultuur en bezoeken daarom het kantoor van de Nederlandse Taalunie in Den Haag. Daar mag ik ze vertellen wat de Taalunie doet voor mensen die Nederlands spreken van huis uit, of het later willen leren. Ze luisteren een uurtje, ze kijken naar mijn plaatjes en daarna mogen ze vragen stellen.
Een meisje dat er met haar lange blonde haar en blauwe ogen al erg Hollands uitziet, neemt het woord. Ze spreekt een ietsiepietsie Nederlands, en wil dat graag oefenen als ze in een winkel een broodje wil kopen, of op een terras een cola wil bestellen. "Maar ik krijg de kans niet", zucht ze. "Zodra ze horen dat ik Amerikaans ben, willen de Nederlanders per se Engels met mij spreken. Waarom doen ze dat toch?""
Ze is niet de eerste met die klacht. Zelf ben ik een Belg en in een winkel in Den Haag word ik voortdurend in het Engels 'geholpen', al na de eerste zachte g die uit mijn mond komt. Dat geeft dan dit soort gesprekken:
- Ik wil graag een broodje met oude kaas en mosterd.
- Anything else, sir?
- Nee, dank u wel, dat is alles.
- Goodbye then, sir! Wie is de volgende?
We hebben het met de Taalunie onderzocht. In de enquête voor Taalpeil stelden we de vraag hoe de mensen reageren op een verweesde toerist die met een Engels accent de weg naar zijn hotel vraagt. Bijna zeven op de tien Nederlanders en Vlamingen schakelen onmiddellijk over op het Engels. Ik kan het blonde Amerikaanse meisje weinig hoop geven. "Ik wil volgend jaar terugkomen om mijn Nederlands bij te werken, maar kan ik hier wel iets leren?" vraagt ze. Misschien moet ze proberen met een zwaar Nederlands accent Engels te spreken?
Ludo Permentier
Stel u wordt op straat aangesproken door iemand die u de weg vraagt in gebroken Nederlands met een zwaar Engels accent. Wat doet u dan?
Stel u wordt op straat aangesproken door iemand die u in het Duits de weg vraagt. Wat doet u dan?
