Taal is een tattoo

Mensen laten een tatoeage zetten om zich van anderen te onderscheiden, maar ook om meer op anderen te lijken. Een tattoo drukt uit wie je bent: een romantisch meisje of een vamp, een voetbalsupporter of een heavymetalfan. Tegelijk ga je met die tattoo meer lijken op anderen met jouw karakter of belangstelling. Zo gaat het ook met taal. De manier waarop we spreken, de woorden die we kiezen, zelfs onze intonatie stemmen we af op die groep mensen waar we graag bij willen horen. Let maar eens op als weer een reclamespotje populair wordt. Iedereen gaat dan 'goeiemoggel!!' roepen of 'who took my badjas?'

Taalregisters

Als je solliciteert, schrijf je anders dan wanneer je een vakantiekaartje stuurt: met een sollicitatiebrief moet je jezelf verkopen en je gebruikt dan misschien moeilijker woorden en langere zinnen. Het kaartje straalt vrolijkheid uit (of heimwee!) en bevat veel meer vertrouwelijke woorden en kreten. Toch zijn het alle twee pennenvruchten in het Nederlands. Taal kun je kleuren, tot je woorden passen bij wie luistert of leest, of bij de inhoud. Taalkundigen spreken dan van 'registers'. Vaktaal is een taalregister, kindertaal is er ook een. Voetbaltaal, de taal van verliefden, wetenschappelijke taal... ze klinken heel verschillend, en toch is het allemaal Nederlands.