—   Eind 1981 bood Albert Heijn opnieuw boeken beneden de prijs aan. Aan een sommatie om de rechtmatige buitenlandse herkomst van deze boeken aan de Vereeniging aan te tonen wilde Albert Heijn niet voldoen. Daarop daagde de Vereeniging Albert Heijn opnieuw voor de rechter. De president van de Haarlemse Eechtbank deed in maart 1982 uitspraak en verbood Albert Heijn op straffe van een dwangsom van ƒ 100.000 per overtreding boeken van erkende uitgevers beneden de door hen vastgestelde prijs te verkopen, tenzij Albert Heijn aan de Vereeniging gegevens zou verschaffen over:

•   de naam, het adres en de woonplaats van gedaagdes leverancier,

•   de naam, het adres en de woonplaats van de leverancier van die leverancier,

•   de datum van de levering(en) aan gedaagde,

•   de datum van de levering(en) aan gedaagdes leverancier,

•   de naam, het adres en de woonplaats van degene(n) die het vervoer naar gedaagde, respectievelijk naar gedaagdes leverancier heeft (hebben) verzorgd en

•   de naam, het adres en de woonplaats van degene aan wie gedaagde de haar geleverde boeken heeft betaald danwei heeft te betalen,

waaruit kan volgen dat de betrokken boeken op een reële wijze uit België zijn geïmporteerd.

-  Albert Heijn, die er grote bezwaren tegen had om deze gegevens aan de Vereeniging over te leggen, ging na dit vonnis in beroep , waarna het Amsterdamse Hof op 23 december 1982 het vonnis vernietigde en bepaalde, dat Albert Heijn voortaan bovenvermelde gegevens omtrent de buitenlandse herkomst op haar kosten aan een onafhankelijke vertrouwensman over moet leggen in plaats van aan de Vereeniging. Sindsdien zijn er geen procedures meer geweest tegen Albert Heijn.

3.2.4 Overige processen

Naast deze voor de jurisprudentie belangrijke procedures zijn er nog diverse andere processen gevoerd tegen supermarkten en andere bedrijven die boeken beneden de prijs verkochten. In al deze procedures werden verboden en dwangsommen opgelegd, zij het dat het verkopen van aantoonbaar uit het buitenland ingevoerde boeken buiten schot bleef. De Vereeniging slaagde erin in de loop der jaren een totaalbedrag van ƒ 210.000 aan dwangsommen bij prijsonderbieders te incasseren. Het totaal aan door de Vereeniging sinds 1977 uitgegeven proceskosten is evenwel vele malen groter.

Dank zij het feit dat de Vereeniging het prijsonderbieders zeer moeilijk maakt en telkens bewijs van de herkomst vraagt, waar zij op grond van de bovenstaande jurisprudentie het recht toe heeft, is het aantal prijsonderbiedingen redelijk beperkt gebleven, uitgezonderd de stripboeken waarmee in grote mate gestunt wordt. Het valt echter te verwachten dat één groots opgezette prijsonderbieding met uit België afkomstige boeken het gehele systeem in Nederland kan doen instorten, omdat concurrerende (ook erkende) bedrijven dan niet achter willen blijven en hetzelfde zullen gaan doen. Ook de komende vestiging van een FNAC in Antwerpen eind 1987 kan voor de situatie in het zuiden van Nederland een grote bedreiging gaan vormen. Een vestiging van een FNAC in Amsterdam zal zeker leiden tot een ernstige aantasting van het systeem van vaste prijzen in Nederland.