gekoppeld aan een spellingwijziging. Een spellingwijziging wordt nu op "relatief' korte termijn haalbaar geacht, mogelijk omdat het niet om een fundamentele wijziging gaat en lastige problemen als de binnenlandse en buitenlandse aardrijkskundige namen buiten beschouwing worden gelaten. Wordt er in de Bouwstenen met betrekking tot de bastaardwoorden een voorkeur uitgesproken voor één schriftbeeld per woord, in het advies wordt, met het aangeven van een voorkeur voor de progressieve richting, de keuze tussen de twee mogelijkheden gemaakt.

2.3 HetBreda-overleg

Het in 2.2 genoemde advies werd door de Algemeen Secretaris van de Nederlandse Taalunie in uitvoering genomen. De in het advies als lid van de werkgroep gesuggereerde personen werden voor een oriënterend overleg uitgenodigd. Dit vond plaats op 10 juni 1985 te Breda. Het oriënterende kader dat in het advies wordt geschetst voor de werkzaamheden van zowel de werkgroep als de spellingcommissie, wordt ter discussie gesteld.

Met betrekking tot de voorkeur voor de progressieve spelling en het gegeven dat het niet om een fundamentele hervorming gaat, vraagt men zich af waarop de Raad deze standpunten baseert. Veeleer dan te vertrekken van vooronderstellingen zou er door middel van een sondering een be-hoeftenonderzoek moeten plaatsvinden. Een dergelijke sondering zou een indicatie kunnen geven van de elementen die voor wijziging in aanmerking komen en van de richting die deze wijziging moet uitgaan. Op grond van de gebleken behoeften kunnen dan wijzigingen worden voorgesteld. Een sondering zou bovendien ook een goed middel zijn om een spellingwijziging tot een goed einde te brengen, omdat er uit afgeleid zou kunnen worden hoe groot het maatschappelijk draagvlak voor een wijziging is. Voor een spellingwijziging is een breed maatschappelijk draagvlak geen overbodige luxe. Een spellingwijziging mag dan in eerste instantie wel een taalkundige kwestie zijn, de sociaal-psychologische aspecten mogen niet verwaarloosd worden. Spelling is een gevoelig item, dat snel allerlei emoties oproept en tot irrationele discussies leidt.

Men is het er verder over eens om de genuskwestie buiten beschouwing te laten. Het genus is geen spellingprobleem maar een grammaticaal probleem en hoort om die reden niet