Het Nederlands in de instellingen van de Europese Gemeenschap

Voorzetten

U bent hier: start » voorzetten

Voorzetten 6

Het Nederlands in de instellingen van de Europese Gemeenschap
W. Duthoy
1986
56 pagina's

1	Inleiding	11
1.1	Opdracht en werkwijze	11
1.2	Indeling van het rapport	12
2	Probleemstelling	14
3	De officiële regeling van het taalgebruik	16
3.1	Verordening nr. 1 uit 1958	16
3.2	Opmerkingen bij Verordening nr. 1 uit 1958	18
3.2.1	De werktalen	19
3.2.2	De vertolking	19
3.2.3	Vaagheid	20
4	Het taalgebruik in de praktijk	21
4.1	Vertaling versus vertolking	21
4.2	Het Europees Parlement	21
4.2.1	Vertaling	21
4.2.2	Vertolking	22
4.2.2.1	Omvang van de tolkencabines	22
4.2.2.2	Het rendement van de tolkencabines	23
4.2.2.2.1	De meertaligheid van de tolken	23
4.2.2.2.2	Serviceverlening in de tolkencabines	24
4.2.3	Het taalgebruik in het Parlement in de praktijk	25
4.2.4	Het rapport-Nyborg over het gebruik van de talen	27
4.3	De Raad van Ministers	29
4.4	De Europese Commissie	31
4.4.1	De omvang van de vertaalafdelingen	31
4.4.2	Vertolking	32
4.4.2.1	Omvang van de tolkencabines	32
4.4.2.2	Het rendement van de tolkencabines	34
4.4.2.2.1	De meertaligheid van de tolken	34
4.4.2.2.2	Serviceverlening in de tolkencabines	35
4.4.3	Het taalgebruik bij de vertolking	37
5	Argumenten voor een beperkter taalgebruik	39
5.1	Babylonische spraakverwarring	39
5.2	Budgettaire argumenten	40
6	Motieven voor de meertaligheid van de gemeenschap	44
7	Het formele standpunt van de Belgische en Nederlandse overheid	46
8	Conclusie	48
9	De Nederlandse Taalunie en het Nederlands in de EG	49
9.1	Aanbevelingen	49
9.2	Voorgenomen beleid	50
10	Nawoord	51
11	Bibliografie	53